SERGIO PEREZ

Racing PointRacing Point RP20
Starty:176 GP
Pierwszy start w F1:Grand Prix Australii 2011
Wygrane:0 (0,0%)
Pierwsza wygrana: -
Podia:8 (4,5%)
Zdobyte punkty:581
Pole position:0 (0,0%)
Najszybsze okrążenia:4 (2,3%)
Narodowość: MeksykData urodzenia: 26 stycznia 1990Miejsce urodzenia: Guadalajara, JaliscoMiejsce zamieszkania: Madryt (Hiszpania)Oficjalna strona: sergioperez.mxWzrost: 173 cmWaga: 63 kgStan cywilny: Żonaty z CaroląImiona dzieci: Sergio

KARIERA

2019
Racing Point traktuje sezon 2019 jako przejściowy. Problemy finansowe z ubiegłego roku przełożyły się na rozwój RP19, który tak naprawdę jest starym modelem dostosowanym do zmienionych przepisów. Za jego kierownicą zdobywa 52 punkty, z czego większość po letniej przerwie, kiedy ekipa gruntowanie przebudowała bolid. Kończy mistrzostwa na dziesiątym miejscu, dominując również nad nowym zespołowym partnerem - Lancem Strollem. Ponadto przedłuża kontrakt aż do 2022 roku, po raz pierwszy mając klarowną przyszłość na dłużej niż jeden sezon.
2018
Zalicza solidny sezon, mimo, że poziom konkurencyjności Force India spada względem 2017 roku. W chaotycznym wyścigu na ulicach Azerbejdżanu zdobywa ósme podium w karierze, dojeżdżając na metę na trzecim miejscu. W dalszej części zmagań toczy wyrównany pojedynek z kierowcami środka stawki, a także zespołowym partnerem. Jeden z najgorszych występów w Formule 1 zalicza w Singapurze, gdzie po starcie spycha Ocona na ścianę, a później doprowadza do absurdalnej kolizji z Sirotkinem podczas walki o pozycję. Zajmuje ósmą pozycję w klasyfikacji z dorobkiem 62 punktów. Niemalże tradycyjnie podpisuje pod koniec roku nową umowę z Force India, które zostaje przekształcone w Racing Point.
2017
Mimo zmiany przepisów Force India nadal jest czwartą siłą w stawce. Przez cały sezon prezentuje wysoką formę i pojawia się na punktowanych pozycjach siedemnastokrotnie. Mimo to w tym roku nie udaje mu się dojechać na podium, przez co czwarta lokata w Barcelonie okazuje się być najlepszą w całych mistrzostwach. Jego nowym partnerem zostaje Esteban Ocon, który okazuje się być większym wyzwaniem niż Hulkenberg. W Azerbejdżanie oraz Belgii dochodzi między nimi do kolizji, po których ekipa zabrania im kolejnych walk ze sobą na torze. Ponownie przedłuża umowę z Force India, a w ostatnim wyścigu sezonu przekracza barierę stu punktów, zostając sklasyfikowanym na siódmym miejscu.
2016
Bez dwóch zdań sezon 2016 jest jego najlepszym w Formule 1. Szesnastokrotnie pojawia się w pierwszej dziesiątce, w tym dwa razy finiszując na trzeciej lokacie w Monako oraz Baku. Ponadto pokonuje swojego zespołowego partnera, Nico Hulkenberga, różnicą aż 29 punktów. W całych mistrzostwach zdobywa ich 101, co pozwala mu zająć siódmą pozycję w klasyfikacji, a ekipie Force India historyczne czwarte miejsce w tabeli konstruktorów. Swoją postawą znów wzbudza zainteresowanie Renault, lecz po długich negocjacjach z francuskim producentem decyduje się zostać w Force India, mając nadzieję na angaż w Ferrari w 2018 roku.
2015
Zalicza jeden z najlepszych sezonów w swojej karierze. Po słabym początku spowodowanym niekonkurencyjnym bolidem, w europejskiej części zmagań zaczyna łapać wiatr w żagle dzięki gruntownej przebudowie modelu VJM08. Praktycznie nie popełnia błędów i zaczyna dominować nad swoim partnerem - Nico Hulkenbergiem. Podczas pierwszego okrążenia Grand Prix Belgii był bliski wskoczenia na pozycję lidera, natomiast w Rosji finiszuje na trzecim miejscu zdobywając już piąte podium w karierze. Zdobywa łącznie 78 punktów, co jest jego najlepszym wynikiem i plasuje się na dziewiątym miejscu w tabeli. Odrzuca propozycję dołączenia do ekipy Renault i pozostaje już na trzeci rok w Force India.
2014
Po nie najlepszym roku spędzonym w McLarenie, wyraźnie odżywa w barwach ekipy Force India. Podczas Grand Prix Bahrajnu dojeżdża na trzecim miejscu, zdobywając swoje pierwsze podium od wyścigu na Monzy w 2012 roku, natomiast dla zespołu pierwsze od rundy w Belgii w sezonie 2009. Mimo to jest bardzo nieregularny i na dziewiętnaście rozegranych wyścigów w dwunastu udaje mu się dowieźć punkty. Ponadto przegrywa zespołowy pojedynek z Nico Hulkenbergiem i na koniec zmagań plasuje się na dziesiątej lokacie z dorobkiem 59 oczek. Przed ostatnim wyścigiem sezonu zostaje potwierdzona jego nowa, długoterminowa umowa z Force India.
2013
Przed sezonem zapowiada walkę o mistrzostwo świata, jednakże McLaren przygotowuje katastrofalny bolid, w którym jest skazany na jazdę w środku stawki. Zdobywa punkty w jedenastu wyścigach, a jego najlepszym wynikiem jest piąte miejsce w Grand Prix Indii. Ponadto na dziewiętnaście rozegranych czasówek, dziesięciokrotnie jest szybszy od swojego bardziej doświadczonego kolegi z zespołu - Jensona Buttona. Mimo to McLaren decyduje się nie przedłużać z nim kontraktu, dziękując Perezowi za współpracę po zaledwie jednym sezonie. Kończy zmagania na jedenastym miejscu z 49 punktami.
2012
Rozpoczyna sezon od mocnego uderzenia ocierając się o zwycięstwo w Malezji. W deszczowych warunkach prezentuje najlepsze tempo w stawce, lecz błąd w końcówce uniemożliwia mu walkę z Alonso i jest drugi, zdobywając pierwsze podium w karierze. Kolejne punkty dopisuje dopiero w Kanadzie, gdzie znów jest na podium, tym razem na trzecim miejscu. Wynik z toru Sepang powtarza na Monzy i zwraca uwagę McLarena, który poszukuje następcy dla Lewisa Hamiltona. Po GP Singapuru podpisuje umowę ze stajnią z Woking ważną od 2013 roku, a w pozostałych wyścigach nie zdobywa już punktów. Sezon pełen wzlotów i upadków kończy na dziesiątym miejscu, tuż przed partnerem z ekipy.
2011
Zachwyca fanów 7 miejscem zajętym w swoim pierwszym wyścigu, którym było GP Australii. Cieniem na sukcesie kładzie się dyskwalifikacja zespołu, jednak dobre wrażenie pozostaje. Jak na debiutanta przystało, w kolejnych wyścigach popełnia kilka błędów. Ulega ciężkiemu wypadkowi podczas kwalifikacji przed GP Monako w wyniku czego nie startuje w wyścigu i musi pauzować w Kanadzie. Po powrocie prezentuje lepszą formę od zespołowego partnera i zdobywa kilka punktów dla zespołu. Zajmuje 16 miejsce w klasyfikacji generalnej.
2010
Zalicza zdecydowanie najlepszy sezon w GP2. Dominuje nad zespołowym partnerem Giedo van der Garde, ponadto do przedostatniej rundy we Włoszech walczy o tytuł. Ostatecznie jednak musi zadowolić się wicemistrzostwem, ze względu na porażkę z Pastorem Maldonado. Łącznie zwyciężą w 4 zawodach, 7 razy wizytuje na podium, 1 raz wyrusza z pierwszego pola i 6 razy uzyskuje najlepszy czas okrążenia w wyścigu. Pod koniec roku zespół Sauber podpisuje z nim kontrakt na starty w przyszłym sezonie Formuły 1. Dzięki temu Perez bierze udział w kończących rok testach F1 dla młodych kierowców na torze w Abu Zabi.
2009
Dzięki swojemu sponsorowi - firmie Telmex trafia do głównego cyklu GP2. Pomimo kiepskiego początku sezonu udaje mu się zdobyć w sumie 22 punkty, dwie wizyty na podium i jedno najszybsze okrążenie, co gwarantuje mu 12 lokatę w mistrzostwach i pokonanie zespołowego kolegi z Arden International - Edoardo Mortary. W zimowej przerwie ponownie uczestniczy w Azjatyckiej GP2, by zaaklimatyzować się w swojej przyszłorocznej stajni - Barwa Addax. W ciągu 4 wyścigów, w których bierze udział, dwukrotnie osiąga linię mety.
2008
Wraz z ekipą T-Sport awansuje do międzynarodowej klasy w brytyjskiej F3. Jako jedyny w tej klasie dysponuje silnikiem Mugen-Honda. Na początku lideruje klasyfikacji, lecz ostatecznie musi się zadowolić czwartym miejscem. Pod koniec roku bierze również udział w Azjatyckiej GP2, gdzie wspólnie z Witalijem Pietrowem reprezentuje stajnię Campos Grand Prix. Sezon kończy jako siódmy z dwoma triumfami, trzema wizytami na podium i jednym najszybszym okrążeniem.
2007
Postanawia ścigać się w brytyjskiej Formule 3 w klasie narodowej. Dominuje w całych mistrzostwach, kończąc wszystkie zawody oprócz dwóch na podium.
2006
Kontynuuje starty w Formule BMW, ale przenosi się do bardziej konkurencyjnej stajni ADAC Berlin-Brandenburg, co skutkuje 6 lokatą na koniec sezonu. Ponadto w zimie reprezentuje swój kraj w serii A1 Grand Prix, jednak nie zdobywa żadnych punktów.
2005
Wyjeżdża do Europy i postanawia ścigać się w niemieckiej Formule BMW ADAC. Pierwszy rok w ekipie Rosberga jest dla niego średnio udany. W klasyfikacji generalnej plasuje się na 14 miejscu, z jednym podium na koncie.
2004
Po raz pierwszy w swoim życiu zasiada za kierownicą bolidu. Rywalizuje w amerykańskich mistrzostwach Skip Barber. Reprezentując zespół sponsorowany przez meksykańską firmę telekomunikacyjną Telmex kończy sezon na 11 pozycji.
1996
W wieku 6 lat rozpoczyna swoją karierę od kartingu. W pierwszym sezonie udaje mu się zdobyć wicemistrzostwo juniorów. Przez kolejne 7 lat nie porzuca gokarta, osiąga świetne wyniki w różnorodnych mistrzostwach, lecz ściga się niemal wyłącznie na krajowym podwórku. W sumie zdobywa pięć mistrzowskich tytułów.

STATYSTYKI W F1

SezonP.StartyPunktyZwyc.PodiumPktwł.P.pos.Naj. okr.Nie skl.Zespoły
202000000000Racing Point
20191021520011002Racing Point
2018821620112002Force India
20177201000017011Force India
20167211010216000Force India
2015919780112001Force India
20141018590112013Force India
20131119490011010McLaren
2012102066037016Sauber
2011161714005003Sauber
Razem:1765810 (0,0%) 8 (4,5%) 103 (58,5%) 0 (0,0%) 4 (2,3%) 18 (10,2%) 4
Objaśnienia: P. - końcowa pozycja w klasyfikacji generalnej, Zwyc. - zwycięstwa, Pktwł. - punktował, P. pos. - pole positions, Naj. okr. - najszybsze okrążenia, Nie skl. - niesklasyfikowany, ZD - zdyskwalifikowany. Starty obejmują rozpoczęte wyścigi.