NICHOLAS LATIFI

WilliamsWilliams FW43
Starty:0 GP
Pierwszy start w F1: -
Wygrane:0 ()
Pierwsza wygrana: -
Podia:0 ()
Zdobyte punkty:0
Pole position:0 ()
Najszybsze okrążenia:0 ()
Narodowość: KanadaData urodzenia: 29 czerwca 1995Miejsce urodzenia: TorontoMiejsce zamieszkania: -Oficjalna strona: -Wzrost: 185 cmWaga: 74 kgStan cywilny: Kawaler Imiona dzieci: -

KARIERA

2019
Podchodzi do czwartego pełnego sezonu w przedsionku Formuły 1 z zespołem DAMS. Przed rozpoczęciem zmagań uważany jest za jednego z faworytów do mistrzowskiego tytułu, co do pewnego etapu znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistości. W pierwszych trzech rundach wygrywa trzy wyścigi, lecz w kolejnych łapie zadyszkę, którą bezlitośnie wykorzystuje Nyck de Vries. Dopisuje czwartą wygraną na Węgrzech, lecz w Rosji traci szansę na zwycięstwo w całym cyklu Formuły 2. Na pocieszenie zostaje mu wicemistrzostwo zabezpieczone w Abu Zabi, gdzie zostaje także ogłoszony jego kontrakt z Williamsem na starty w F1 w 2020 roku. Awansuje z funkcji testera, która umożliwiła mu udział w testach oraz sześciu treningach.
2018
Kontynuuje starty w Formule 2 z ekipą DAMS. Tym razem otrzymuje do dyspozycji bolid nowej generacji wyposażony w turbodoładowany silnik. Wygrywa sprint na Spa, choć przy dwóch miejscach na podium jest dopiero dziewiąty na koniec sezonu. W Formule 1 przechodzi do Force India, z którym bierze udział w sesjach testowych, a także pięciu piątkowych treningach, w tym przed domową publicznością w Kanadzie.
2017
Pozostaje kierowcą DAMS w GP2, które zostaje przekształcone w Formułę 2. Dokonuje wyraźnych postępów, zostając piątym kierowcą w całych mistrzostwach. Wygrywa sprint na torze Silverstone, a także ośmiokrotnie wchodzi na podium, co na koniec gwarantuje mu 178 punktów. Ponadto dalej pełni obowiązki kierowcy testowego Renault, które udostępnia mu bolid R.S.17 podczas oficjalnych testów na Węgrzech.
2016
Podpisuje kontrakt z DAMS i angażuje się tylko i wyłącznie w mistrzostwa GP2. Zalicza obiecujący początek sezonu, kiedy to finiszuje na drugim miejscu w głównym wyścigu na Circuit de Catalunya. Mimo to z każdą kolejną rundą coraz trudniej przychodzi mu osiąganie dobrych wyników, kończąc pierwszy pełny sezon na szesnastej pozycji. Zostaje także kierowcą testowym Renault w Formule 1, które podczas prywatnej sesji na Silverstone udostępnia mu model z 2012 roku.
2015
Przenosi się na stałe do Formuły Renault 3.5, zostając zawodnikiem ekipy Arden. W całym cyklu tym razem nie zdobywa podium, zostając jedenastym kierowcą w klasyfikacji z dorobkiem 55 punktów. Jest zaangażowany w groźną kolizję z Roberto Merhim tuż po zakończeniu wyścigu na Red Bull Ringu, gdzie Hiszpan zatrzymał swój bolid na prostej startowej. Wychodzi jednak z tego incydentu bez szwanku. Pojawia się na starcie pierwszych czterech rund brytyjskiej Porsche Carrera Cup, zgarniając m.in. drugie miejsce w głównym wyścigu na Outlon Park. W drugiej połowie roku angażuje się również w GP2 Series z MP Motorsport, lecz nie zdobywa ani jednego punktu.
2014
Kontynuuje starty w Mistrzostwach Europy Formuły 3, lecz tym razem jako kierowca Premy. Na koniec sezonu zamyka pierwszą dziesiątkę, zgarniając jedno podium oraz 128 punktów. Pod koniec roku wyjeżdża do Makau na uliczny wyścig, gdzie notuje niezły występ i finiszuje na piątym miejscu. W całym sezonie zalicza pojedyncze występy w GP2 Series, Formule Renault 3.5, a nawet brytyjskim Porsche Carrera Cup. Tylko w mistrzostwach pod patronatem Renault udaje mu się zabłysnąć, zgarniając drugie miejsce w ostatnim wyścigu sezonu na torze Jerez.
2013
Rozpoczyna rok od wyjazdu do Nowej Zelandii, gdzie bierze udział w Toyota Racing Series i zajmuje dziewiątą pozycję w tabeli. Jego koncentracja spoczywa jednak na Mistrzostwach Europy Formuły 3 oraz brytyjskiej edycji z zespołem Carlin. W kontynentalnych zmaganiach jest dopiero piętnasty z dorobkiem 30 punktów, natomiast w brytyjskiej F3 plasuje się na piątym miejscu, dwukrotnie zgarniając pole position, a także raz wchodząc na podium.
2012
W sezonie 2012 przeplata rywalizację w kartingu z pierwszymi startami w jednomiejscowym bolidzie. Za kierownicą gokarta wygrywa Florida Winter Tour, a w dalszej części roku wyjeżdża do Europy, angażując się we włoską Formułę 3. Startuje dla zespołu BVM, z którym wygrywa jeden wyścig na torze Vallelunga, staje jeszcze trzykrotnie na podium i zajmuje w klasyfikacji siódme miejsce.
2009 -2011
Rozpoczyna profesjonalne starty w wyścigach dopiero w wieku 13 lat. Tak jak niemal wszyscy, rozpoczyna swój marsz w kierunku Formuły 1 od kartingu. Konkuruje głównie na terenie Kanady i między innymi w 2010 roku zostaje wicemistrzem kraju wśród juniorów.

STATYSTYKI W F1

SezonP.StartyPunktyZwyc.PodiumPktwł.P.pos.Naj. okr.Nie skl.Zespoły
202000000000Williams
201900000000Williams
201800000000Force India
Razem:000 () 0 () 0 () 0 () 0 () 0 () 2
Objaśnienia: P. - końcowa pozycja w klasyfikacji generalnej, Zwyc. - zwycięstwa, Pktwł. - punktował, P. pos. - pole positions, Naj. okr. - najszybsze okrążenia, Nie skl. - niesklasyfikowany, ZD - zdyskwalifikowany. Starty obejmują rozpoczęte wyścigi.