ESTEBAN OCON

RenaultRenault R.S.20
Starty:50 GP
Pierwszy start w F1:Grand Prix Belgii 2016
Wygrane:0 (0,0%)
Pierwsza wygrana: -
Podia:0 (0,0%)
Zdobyte punkty:136
Pole position:0 (0,0%)
Najszybsze okrążenia:0 (0,0%)
Narodowość: FrancjaData urodzenia: 17 września 1996Miejsce urodzenia: EvreuxMiejsce zamieszkania: EvreuxOficjalna strona: -Wzrost: 186 cmWaga: 66 kgStan cywilny: KawalerImiona dzieci: -

KARIERA

2019
Jako trzeci kierowca Mercedesa pojawia się na wszystkich Grand Prix, bierze udział w sesjach w symulatorze, a także otrzymuje szansę na poprowadzenie modelu W10 w trakcie testów opon Pirelli. Walczy o przejęcie posady Valtteriego Bottasa w niemieckim zespole na sezon 2020, lecz dobra forma Fina pozbawia go szans na kontrakt. Udaje mu się jednak porozumieć z Renault, które będzie reprezentował w latach 2020-2021. Dołącza do stajni z Enstone już na początku grudnia, prowadząc model R.S.19 w oficjalnych testach po Grand Prix Abu Zabi.
2018
Force India boryka się z kłopotami finansowymi, co znajduje odzwierciedlenie w osiągach bolidu. Z początku model VJM11 pozwala na pojedyncze zdobycze punktowe i dopiero po letniej przerwie udaje się wprowadzić duże poprawki, na co ma wpływ zmiana właściciela. Ocon w deszczowej czasówce na Spa zgarnia trzecie pole startowe, natomiast w wyścigu tuż po starcie walczy o pozycję lidera. Zapisuje się w historii F1 kuriozalną kolizją w Brazylii podczas próby odzyskania okrążenia. Zderza się wówczas z prowadzącym Verstappenem, który w rezultacie spada na drugie miejsce. Przegrywa zespołowy pojedynek z Perezem, kończąc sezon na dwunastej lokacie z 49 punktami. Zmuszony jest również wrócić do Mercedesa jako trzeci zawodnik, tracąc miejsce w Force India na rzecz Lance'a Strolla.
2017
Otrzymuje do dyspozycji czwarty najszybszy bolid i okazuje się być jednym z największych objawień. Początkowo prezentuje bardzo skromne osiągi, lecz z każdym Grand Prix nabiera rozpędu i zaczyna wywierać coraz większą presję na swoim partnerze - Sergio Perezie. W trakcie mistrzostw dochodzi między nimi do dwóch kolizji w Azerbejdżanie oraz Belgii, po których Force India zakazuje im zespołowych pojedynków na torze. Jego najlepszymi rezultatami są trzecie pole startowe na Monzy, a w wyścigu dwa piąte miejsca w Hiszpanii oraz Meksyku. Ponadto ustanawia nową najdłuższą serię ukończonych Grand Prix pod rząd, która zostaje przerwana w Brazylii po kolizji z Grosjeanem. Ostatecznie jest ósmy z dorobkiem 87 punktów.
2016
Na sezon 2016 przechodzi do mistrzostw DTM, natomiast w F1 ekipa Mercedesa wypożycza go do Renault, gdzie zostaje kierowcą testowym. Francuski producent powierza mu swój bolid podczas testów oraz czterech piątkowych treningów. W trakcie letniej przerwy Manor rozwiązał umowę z Rio Haryanto i dzięki pomocy Mercedesa staje się jego następcą w brytyjskiej ekipie. W ten sposób otrzymuje szansę startu w dziewięciu Grand Prix i jego najlepszym wynikiem jest dwunaste miejsce w Brazylii. Ponadto prezentuje konkurencyjne osiągi na tle Pascala Wehrleina i ekipa Force India decyduje się kosztem Niemca powierzyć mu wyścigowy fotel w 2017 roku.
2015
W trakcie zimowej przerwy Mercedes włącza go w szeregi swojego juniorskiego programu, dzięki czemu dwukrotnie testuje bolid F1 ekipy Force India, która jest klientem niemieckiego producenta. Na ten sezon dołącza do stawki serii GP3, gdzie także zdobywa tytuł mistrza. W drodze po sukces wygrywa zaledwie jeden wyścig na otwarcie sezonu w Hiszpanii, lecz łącznie zdobywa aż czternaście miejsc na podium.
2014
Przechodzi do Mistrzostw Europy Formuły 3, gdzie z dorobkiem aż dziewięciu zwycięstw i piętnastu pole position zostaje niekwestionowanym mistrzem. Jego dobra postawa zostaje zauważona przez ekipę Lotus startującą w Formule 1, która umożliwia mu start w pierwszym treningu do Grand Prix Abu Zabi, a także przekazuje mój swój bolid podczas testów na Yas Marina.
2013
Kontynuuje starty w Formule Renault 2.0 Eurocup, tym razem kończąc sezon na trzecim miejscu. Wygrywa dwa wyścigi, natomiast na podium melduje się ogólnie pięć razy. Zalicza również pojedyncze starty w północnoeuropejskiej Formule Renault, gdzie odnosi jeden tryumf, a także przystępuje do Grand Prix Makau za kierownicą bolidu Formuły 3.
2012
Decyduje się na przesiadkę do jednomiejscowego bolidu, dołączając do stawki europejskiej Formuły Renault 2.0, a także na pojedyncze starty do alpejskiej edycji tych mistrzostw. W Eurocupie zostaje sklasyfikowany na czternastym miejscu, natomiast w FR2.0 ALPS z dorobkiem dwóch miejsc na podium zajmuje siódme miejsce.
2006 -2011
Rozpoczyna starty w wyścigach od kartingu w wieku 10 lat. Na początku rywalizuje na terenie Francji, gdzie między innymi tryumfuje w Minime Championship czy wśród kadetów. Od 2009 roku startuje w kategorii KF3, w której zostaje mistrzem Francji, natomiast w WSK Euro Series jest jednym z czołowych kierowców.

STATYSTYKI W F1

SezonP.StartyPunktyZwyc.PodiumPktwł.P.pos.Naj. okr.Nie skl.Zespoły
202000000000Renault
20181221490010005Force India
2017820870018001Force India
20162390000000Renault, Manor
201400000000Lotus
Razem:501360 (0,0%) 0 (0,0%) 28 (56,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%) 6 (12,0%) 4
Objaśnienia: P. - końcowa pozycja w klasyfikacji generalnej, Zwyc. - zwycięstwa, Pktwł. - punktował, P. pos. - pole positions, Naj. okr. - najszybsze okrążenia, Nie skl. - niesklasyfikowany, ZD - zdyskwalifikowany. Starty obejmują rozpoczęte wyścigi.