ANTONIO GIOVINAZZI

Alfa RomeoAlfa Romeo C39
Starty:23 GP
Pierwszy start w F1:Grand Prix Australii 2017
Wygrane:0 (0,0%)
Pierwsza wygrana: -
Podia:0 (0,0%)
Zdobyte punkty:14
Pole position:0 (0,0%)
Najszybsze okrążenia:0 (0,0%)
Narodowość: WłochyData urodzenia: 14 grudnia 1993Miejsce urodzenia: Martina FrancaMiejsce zamieszkania: -Oficjalna strona: antoniogiovinazzi.comWzrost: 183 cmWaga: 63 kgStan cywilny: Kawaler Imiona dzieci: -

KARIERA

2019
Pierwszy pełny sezon w Formule 1 okazuje się trudniejszy niż mógł się spodziewać. Dwuletnia przerwa od regularnych startów wyścigach daje o sobie znać w pierwszej połowie zmagań. Zostaje całkowicie zdominowany przez Kimiego Raikkonena, który regularnie dojeżdża w pierwszej dziesiątce, podczas gdy Giovinazzi robi to tylko raz w Austrii, gdzie zgarnął jeden punkt. Pojawiają się spekulacje o jego utracie posady w Alfie Romeo, jednakże ratuje się mocnym tempem kwalifikacyjnym i zwyżką formy po letniej przerwie. Punktuje we Włoszech i Singapurze, a w Brazylii zostaje sklasyfikowany na piątym miejscu. Kończy rok na siedemnastej pozycji z czternastoma punktami. Ponadto otrzymuje od zespołu nową umowę.
2018
Jest jednym z kandydatów do objęcia posady kierowcy wyścigowego Saubera, lecz ostatecznie otrzymuje funkcję trzeciego zawodnika szwajcarskiej ekipy. Startuje za kierownicą modelu C37 w sześciu treningach, a także bierze udział w testach. Jednocześnie pomaga Ferrari w pracach rozwojowych w symulatorze. Poza F1 podchodzi do Le Mans w klasie GT Pro, gdzie z Tonim Vilanderem i Pipo Deranim zajmuje piąte miejsce w klasyfikacji. We wrześniu udaje mu się wywalczyć upragniony angaż na sezon 2019 w Sauberze, który zostaje przemianowany na Alfę Romeo.
2017
Porzuca starty w juniorskich seriach na rzecz funkcji trzeciego kierowcy Ferrari. Niespodziewanie jednak otrzymuje angaż w Sauberze, który w Australii oraz Chinach musi zastąpić kontuzjowanego Pascala Wehrleina. Bierze udział ze szwajcarską ekipą w zimowych testach, natomiast w debiucie na Albert Park dojeżdża na metę na dwunastej pozycji. W Chinach z kolei dwukrotnie rozbija się w tym samym miejscu w kwalifikacjach oraz wyścigu. W pozostałej części sezonu przechodzi do Haasa, który udostępnia mu swój bolid w siedmiu sesjach treningowych.
2016
Przechodzi do zespołu Prema w serii GP2, gdzie okazuje się być jedną z największych sensacji. W swoim debiucie walczy o mistrzowski tytuł, wygrywając łącznie pięć wyścigów. Do ostatniej rundy w Abu Zabi przystępuje z pozycji lidera klasyfikacji generalnej, lecz ostatecznie musi uznać wyższość juniora Red Bulla - Pierre'a Gasly. Jego świetna postawa zostaje dostrzeżona przez Ferrari, które włącza go w szeregi swojego juniorskiego programu.
2015
Kontynuuje współpracę z Carlinem w europejskiej F3 i sięga po wicemistrzostwo, ulegając tylko Felixowi Rosenqvistowi. Czterokrotnie ustawia się na pole position, a w wyścigach sześciokrotnie okazuje się być najlepszy. Przystępuje do wyścigu Masters of Formula 3 na torze Zandvoort, gdzie jest bezkonkurencyjny, natomiast na ulicach Makau dojeżdża czwarty. Zalicza również pojedynczy start w serii DTM z Audi, które w Moskwie wybrało go na zastępcę wykluczonego Timo Scheidera.
2014
Zostaje na drugi sezon w Mistrzostwach Europy Formuły 3, choć tym razem reprezentuje barwy Carlina. Doświadczenie zebrane w poprzednim roku zaczyna procentować i tym razem dwukrotnie mija linię mety jako pierwszy. Do dorobku dopisuje sobie dwa pole position i pięć miejsc na podium, dzięki czemu zostaje sklasyfikowany na szóstej pozycji z dorobkiem 238 punktów.
2013
Wykonuje spory krok do przodu i angażuje się w Mistrzostwa Europy Formuły 3 oraz brytyjską F3 jako kierowca Double R Racing. Pierwszy kontakt z europejskim czempionatem okazuje się być trudnym doświadczeniem, ponieważ w całym sezonie zdobywa zaledwie 31 punktów i zajmuje siedemnastą pozycję w klasyfikacji. Z kolei na Wyspach wygrywa dwa wyścigi i staje pięciokrotnie na podium, co pozwala mu zdobyć tytuł wicemistrza.
2012
Kończy przygodę z gokartem i przesiada się do jednomiejscowego bolidu. Jego pierwszy wybór jest bardzo nietypowy, ponieważ dołącza do Formula Pilota China, rozgrywanej na terenie Chin oraz Malezji. Zostaje jednak niekwestionowanym mistrzem z dorobkiem sześciu wygranych oraz siedmiu pole position. Zalicza również trzy gościnne występy w Formule Abarth, gdzie dwukrotnie przekracza linię mety jako pierwszy.
2006 -2012
Rozpoczyna przygodę z wyścigami od kartingu mając trzynaście lat. Rywalizuje na terenie rodzinnych Włoch oraz w europejskich mistrzostwach, m.in. zdobywając tytuły w kategorii 60cc.

STATYSTYKI W F1

SezonP.StartyPunktyZwyc.PodiumPktwł.P.pos.Naj. okr.Nie skl.Zespoły
202000000000Alfa Romeo
2019172114004001Alfa Romeo
201800000000Sauber
20172220000001Sauber, Haas
Razem:23140 (0,0%) 0 (0,0%) 4 (17,4%) 0 (0,0%) 0 (0,0%) 2 (8,7%) 3
Objaśnienia: P. - końcowa pozycja w klasyfikacji generalnej, Zwyc. - zwycięstwa, Pktwł. - punktował, P. pos. - pole positions, Naj. okr. - najszybsze okrążenia, Nie skl. - niesklasyfikowany, ZD - zdyskwalifikowany. Starty obejmują rozpoczęte wyścigi.