GUANYU ZHOU

Alfa RomeoAlfa Romeo C42
Starty:22 GP
Pierwszy start w F1:Grand Prix Bahrajnu 2022
Wygrane:0 (0,0%)
Pierwsza wygrana: -
Podia:0 (0,0%)
Zdobyte punkty:6
Pole position:0 (0,0%)
Najszybsze okrążenia:1 (4,5%)
Narodowość: ChinyData urodzenia: 30 maja 1999Miejsce urodzenia: Szanghaj Miejsce zamieszkania: -Oficjalna strona: -Wzrost: 176 cmWaga: 67 kgStan cywilny: KawalerImiona dzieci: -

KARIERA

2022
Zalicza udany debiut w Formule 1. Już podczas pierwszego startu zgarnia jeden punkt za dziesiąte miejsce, natomiast dorobek powiększa jeszcze w Kanadzie za ósmą lokatę oraz na Monzy powtarzając wynik z Bahrajnu. Z kolei po letniej przerwie zaczyna regularnie pokonywać w kwalifikacjach weterana Valtteriego Bottasa. Kolejne zdobycze uniemożliwia mu wysoka awaryjność bolidu Alfy Romeo. Na sześć nieukończonych wyścigów, aż czterokrotnie musiał wycofać się przez problemy techniczne. Na Silverstone jest zaangażowany w bardzo groźną kolizję z Russellem, po której sunie kilkaset metrów do góry kołami i zatrzymuje się dopiero poza obrębem toru. Wychodzi z tego jednak bez szwanku. Sezon kończy na osiemnastym miejscu i pozostaje pewny posady w zespole na 2023 rok.
2021
Chcąc zdobyć dodatkowe punkty do superlicencji podejmuje się startów w azjatyckiej Formule 3, której zostaje mistrzem z dorobkiem czterech zwycięstw. Na dalszym etapie sezonu jego koncentracja wciąż spoczywa na F2 z Virtuosi. Jest upatrywany w roli faworyta do tytułu i po pierwszych rundach zajmuje pozycję lidera tabeli. Mimo to wkrótce notuje spadek formy, który wykorzystują Oscar Piastri i Robert Szwarcman. W końcowej klasyfikacji zajmuje trzecie miejsce mając cztery wygrane. W Formule 1 otrzymuje szansę występu w pierwszym treningu do Grand Prix Austrii z zespołem Alpine, natomiast w listopadzie zabezpiecza sobie kontrakt na starty w Alfie Romeo od 2022 roku.
2020
Pozostaje w Formule 2 z Virtuosi. Notuje niewielki postęp kończąc sezon na szóstej pozycji, jednakże udaje mu się wygrać pierwszy wyścig przy okazji sprintu na torze w Soczi. Poza tym raz ustawia się na pole position i wchodzi na podium jeszcze pięciokrotnie. W Formule 1 kontynuuje współpracę z Renault w roli kierowcy testowego, biorąc udział w oficjalnych sesjach z zespołem.
2019
Traci wsparcie Ferrari, jednakże bardzo szybko wkracza w szeregi Renault Sport Academy. Zostaje kierowcą testowym zespołu Formuły 1 francuskiego producenta i realizuje wiele prywatnych jazd w jego bolidzie. W juniorskich seriach decyduje się przenieść do F2 z Virtuosi Racing. W debiutanckim sezonie zajmuje siódme miejsce z dorobkiem pięciu miejsc na podium. Jego najlepszymi wynikami są trzecie pozycje z Barcelony, Monte Carlo, Paul Ricard, Silverstone oraz Yas Marina. Odbiera również nagrodę dla nowicjusza roku.
2018
Podejmuje się trzeciego sezonu startów w Mistrzostwach Europy Formuły 3 kontynuując współpracę z Premą. Powtarza ósme miejsce sprzed roku, lecz tym razem wygrywa dwa wyścigi na Paul Ricard oraz Hockenheim, a także zgarnia trzy pole position. Po raz ostatni podchodzi do Grand Prix Makau i tym razem pojawia się na mecie na jedenastej lokacie. W międzyczasie jest zaangażowany w Formułę E z ekipą Techeetah, dla której pełni funkcję zawodnika rozwojowego.
2017
Pozostaje w Mistrzostwach Europy Formuły 3 i wraca do Prema Powerteam, z którym współpracował we włoskiej F4. Tym razem znajduje się w tabeli na ósmym miejscu zgarniając pięć miejsc na podium. Zalicza drugi start w Grand Prix Makau i ponownie obywa się bez większego sukcesu. Finiszuje w wyścigu na ósmej pozycji.
2016
Rok rozpoczyna od wyjazdu do Nowej Zelandii, gdzie startuje w zimowej Toyota Racing Series. Wygrywa jeden wyścig i plasuje się w tabeli na szóstym miejscu. W sezonie 2016 jego koncentracja spoczywa na Mistrzostwach Europy Formuły 3 z ekipą Motopark. Zostaje sklasyfikowany na trzynastym miejscu, a jego najlepszymi wynikami są dwa trzecie miejsca z wyścigów na Paul Ricard i Hungaroringu. Debiutuje również na ulicach Makau, gdzie dojeżdża do mety jako piętnasty.
2015
Zostaje członkiem Akademii Kierowców Ferrari i przesiada się do jednomiejscowego bolidu wkraczając do stawki włoskiej Formuły 4. Zostaje wicemistrzem mając w dorobku trzy zwycięstwa, wszystkie odniesione podczas drugiej rundy sezonu na torze Monza. Podejmuje się również pojedynczych występów w niemieckiej edycji mistrzostw, zdobywając dwa miejsca na podium.
2007 -2014
Rozpoczyna starty w kartingu mając osiem lat. Pierwsze kroki w motorsporcie stawia w Chinach, jednakże w 2012 roku przenosi się z rodziną do Anglii, by podjąć rywalizację na konkurencyjnym poziomie. W sezonie 2013 wygrywa Rotax Max Euro Challenge, natomiast dwa lata później zostaje wicemistrzem w seniorskiej edycji. W ostatnim roku za kierownicą gokarta podejmuje się pojedynczych startów w Mistrzostwach Świata, gdzie rywalizuje m.in. z Lando Norrisem.

STATYSTYKI W F1

SezonP.StartyPunktyZwyc.PodiumPktwł.P.pos.Naj. okr.Nie skl.Zespoły
202218226003016Alfa Romeo
202100000000Alpine
Razem:2260 (0,0%) 0 (0,0%) 3 (13,6%) 0 (0,0%) 1 (4,5%) 6 (27,3%) 2
Objaśnienia: P. - końcowa pozycja w klasyfikacji generalnej, Zwyc. - zwycięstwa, Pktwł. - punktował, P. pos. - pole positions, Naj. okr. - najszybsze okrążenia, Nie skl. - niesklasyfikowany, ZD - zdyskwalifikowany. Starty obejmują rozpoczęte wyścigi.